آيا اگر ازدواج موقت نباشد ، مردان به زوجهء دائم خود قناعت خواهند كرد يا آنكه زنان را مورد استفاده قرار مىدهند بدون اينكه مسئوليتى پذيرفته باشند ؟ 22 . مطلبى كه لازم است مورد توجه قرار گيرد اين است كه آيا از نظر اسلام متعه نامحدود است و هيچ قيد و بندى فى حدذاته ندارد و قانون هم نبايد براى اجرا و عمل آن از لحاظ رسيدگى به احوال دو طرف رسيدگى كند ؟ يا اينكه شرعاً محدود است به اينكه مرد متأهل نباشد و يا از زوجه اش دور باشد و يا لااقل اگر از لحاظ شرعى محدود نيست ، شرع به قانون حق مىدهد كه نظمى در عمل قرار دهد . اولًا اگر در اجتماع از همه جهت نظمى برقرار باشد ، زنان بى شوهر زياد نباشند ، خود به خود اين امكان از ميان مىرود كه هر فردى براى خود حرمسرايى ايجاد كند . ايجاد حرمسراها در زمينه اى است كه افرادى به كلى از زن داشتن محروم مىمانند و يا امكانات فحشا به مردان اجازه مىدهد كه چند مرد با يك زن بدكاره رفع احتياج كنند . آنچه براى اجتماع لازم است تنظيم و تسهيل امر ازدواج و مبارزه با فحشاست نه منع قانونى متعه يا تعدد زوجات . اگر اجتماع داراى ناهمواريهايى باشد عملًا هميشه افراد بخصوصى از تمتع جنسى بهره مند خواهند بود ، عادل كوتوالى 22 معشوقه خواهد داشت و افرادى كه فقيرند يا مىخواهند پاكدامن زندگى كنند از داشتن يكى هم محرومند . اگر زن از اينكه با داشتن شوهر دائم يا موقت ، از آميزش با مردان ديگر ممنوع باشد و اگر عدالت اجتماعى در زمينهء مسائل جنسى نيز حكمفرما باشد يعنى اجتماع وسيلهء ازدواج افراد ناتوان را فراهم كند ، خود به خود تعدد زوجات و متعه هاى زياد از ميان مىرود . در جامعهء قديم ما زن از آميزش با مردان متعدد ممنوع بود ولى عدالت اجتماعى نبود . نتيجه اين بود كه افراد متمكن و شهوت پرستى از زنان زيادى متمتع بودند و افراد زيادى از تشكيل عائله محروم بودند . در اجتماع امروز آن بىعدالتى سر جاى خود هست ولى رفع قيد و ممنوعيت از زنان و به اصطلاح آزادى آنها سبب